Bukit Lawang
Door: Cat
Blijf op de hoogte en volg Nol, Catelijne, Jop en Sven
23 Juli 2018 | Indonesië, Bukit Lewang
Vrijdagochtend vroeg vertrokken uit Singapore om om 9:15 uur te vliegen. Er was geen file dus we hadden nog lekker tijd voor een uitgebreid ontbijtje op de luchthaven met voor ieder wat wils: cappuccino, broodje, croissantje en chocoladebroodje. Top! Daarna ruim een uur vliegen naar Medan op Sumatra, maar daar merkte je op de klok weinig van, want het is hier een uur vroeger (5 uur tijdsverschil met NL).
Op de luchthaven stond een chauffeur te wachten. Nog even snel een paar keer gepind, want we wisten niet of je in Bukit Lawang zou kunnen pinnen. En dat was maar goed ook, want dat kan hier inderdaad niet (wel een dorpje verderop op de brommer). De chauffeur heeft ons in ca 3,5 uur naar Bukit Lawang gebracht. Sven heeft hier vrijwel niets van gemerkt, want sliep continu, maar Jop zat heerlijk rond te kijken en te kletsen. Het was een mooie tocht!
Bukit Lawang is een klein dorpje dat langs een snelstromende rivier ligt aan de rand van de jungle. Een gezellig dorpje met kleurrijke winkeltjes, lekkere eettentjes en gezellige guesthouses. Wij verblijven in Ida guesthouse. Een leuk guesthouse met mooie kamers en we hebben een eigen terras waar Nol heerlijk gitaar kan spelen en de jongens treinbanen kunnen bouwen. De eigenaar heeft een dochtertje Lila en daar zijn Jop en Sven niet bij weg te slaan ;-). Jop staat steeds op met de boodschap: ‘Ik ga naar Lila. Doei.’
De ‘main road’ van Bukit Lawang is een pad van ca 1 meter breed waar veel brommers en voetgangers overheen gaan. Er zijn verschillende hangbruggen naar de overkant van de rivier..de één veiliger dan de ander. Op één na, die er wel erg onveilig uitzag, hebben we ze allemaal geprobeerd. Het wiebelt lekker en af en toe mis je een stukje plank. Er kunnen echter zelfs brommers overheen, dus ze zijn sterk genoeg.
In Bukit Lawang valt meerdere malen per avond/nacht de stroom uit, maar daar kijkt niemand gek van op. Alleen op onze tweede nacht, toen het huis naast ons opeens een soort kerk bleek te zijn, viel de stroom niet meer uit na een uurtje of 11 en hadden we tot diep in de nacht allemaal christelijke muziek die keihard aan stond. Dus toen was een stroomstoring juist wel goed van pas gekomen. Jop en Sven werden er wakker van, maar Jop kon er wel de lol van inzien: ‘hé muziek! er is hier feest in m’n bed’ ;-).
We hebben in Bukit Lawang vooral veel gerelaxt: zwemmen (‘poedelen’) in de rivier, wandelingetjes over de hangbruggen over de rivier maken, lekker eten, bouwen met duplo en treinbaantjes maken. Een fijne plek om te zijn!
Maar naast relaxen doen we ook twee actieve(re) dingen: 1) een jungletrek van een dag naar de orang oetans en 2) een bezoek aan een olifantenreservaat. Hierover later meer.
Op de luchthaven stond een chauffeur te wachten. Nog even snel een paar keer gepind, want we wisten niet of je in Bukit Lawang zou kunnen pinnen. En dat was maar goed ook, want dat kan hier inderdaad niet (wel een dorpje verderop op de brommer). De chauffeur heeft ons in ca 3,5 uur naar Bukit Lawang gebracht. Sven heeft hier vrijwel niets van gemerkt, want sliep continu, maar Jop zat heerlijk rond te kijken en te kletsen. Het was een mooie tocht!
Bukit Lawang is een klein dorpje dat langs een snelstromende rivier ligt aan de rand van de jungle. Een gezellig dorpje met kleurrijke winkeltjes, lekkere eettentjes en gezellige guesthouses. Wij verblijven in Ida guesthouse. Een leuk guesthouse met mooie kamers en we hebben een eigen terras waar Nol heerlijk gitaar kan spelen en de jongens treinbanen kunnen bouwen. De eigenaar heeft een dochtertje Lila en daar zijn Jop en Sven niet bij weg te slaan ;-). Jop staat steeds op met de boodschap: ‘Ik ga naar Lila. Doei.’
De ‘main road’ van Bukit Lawang is een pad van ca 1 meter breed waar veel brommers en voetgangers overheen gaan. Er zijn verschillende hangbruggen naar de overkant van de rivier..de één veiliger dan de ander. Op één na, die er wel erg onveilig uitzag, hebben we ze allemaal geprobeerd. Het wiebelt lekker en af en toe mis je een stukje plank. Er kunnen echter zelfs brommers overheen, dus ze zijn sterk genoeg.
In Bukit Lawang valt meerdere malen per avond/nacht de stroom uit, maar daar kijkt niemand gek van op. Alleen op onze tweede nacht, toen het huis naast ons opeens een soort kerk bleek te zijn, viel de stroom niet meer uit na een uurtje of 11 en hadden we tot diep in de nacht allemaal christelijke muziek die keihard aan stond. Dus toen was een stroomstoring juist wel goed van pas gekomen. Jop en Sven werden er wakker van, maar Jop kon er wel de lol van inzien: ‘hé muziek! er is hier feest in m’n bed’ ;-).
We hebben in Bukit Lawang vooral veel gerelaxt: zwemmen (‘poedelen’) in de rivier, wandelingetjes over de hangbruggen over de rivier maken, lekker eten, bouwen met duplo en treinbaantjes maken. Een fijne plek om te zijn!
Maar naast relaxen doen we ook twee actieve(re) dingen: 1) een jungletrek van een dag naar de orang oetans en 2) een bezoek aan een olifantenreservaat. Hierover later meer.
-
23 Juli 2018 - 20:39
Mariska:
Beetje zwemmen, de omgeving verkennen, lekker eten en spelen. Goed begin van de reis! Ben heel benieuwd naar de verhalen over de orang oetans en olifanten. Zullen Jop en Sven ook wel helemaal geweldig vinden! Geniet ervan -
23 Juli 2018 - 20:41
Suzan:
Veel plezier bij de olifanten en de orang oetans! -
27 Juli 2018 - 18:50
Gerrit:
Wat moet jij je als kleindochter van professor Berkhof thuis hebben gevoeld in den vreemde.......
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
