Kroepoek fabriek
Door: Cat
Blijf op de hoogte en volg Nol, Catelijne, Jop en Sven
12 Augustus 2018 | Indonesië, Bukittinggi
Wist je dat er eigenlijk heel veel soorten kroepoek zijn die niet van garnalen gemaakt zijn, maar van allerlei soorten planten, 'granen' en bloemen? Daar kwamen wij vrijdag achter toen wij met onze gids Armando op stap waren naar de Harau vallei. We hadden een tour naar de Harau Valley om van de mooie natuur te genieten, maar onderweg hebben we ook al veel gedaan: we hebben Minangkabau dorpjes en verschillende bedrijfjes die kroepoek maken, bezocht.
Een leuk weetje over de Minangkabau is dat de vrouwen daar de baas zijn en vererving via de vrouwelijke lijn gaat. Een gezin wil dan ook graag een dochter krijgen, want dan blijft het huis in de familie. Teveel dochters is echter weer niet gunstig, want dan moet je heel veel kamers bij je huis bouwen om al je dochters en hun gezinnen te kunnen huisvesten. Onze gids wilde eigenlijk twee kinderen, maar de eerste twee waren jongens...dus toch maar een derde en gelukkig was dat een dochter. Er ging alleen iets mis waardoor er toch nog een vierde kwam en dat was ook weer een dochter. Dat betekende dus toch een flinke kostenpost: 4 kinderen, waarvan 2 dochters. Onderwijs voor kinderen is op zich wel gratis, maar er worden continu donaties gevraagd (/vereist) en de boeken en uniformen moeten wel betaald worden. Hierdoor was het al met al toch een duur grapje om vier kinderen te hebben. Hij gaf aan dat de overheid nu ook een campagne gestart is met de boodschap: ' twee kinderen is genoeg', omdat de gezinnen (met name in de dorpen) erg groot zijn en mensen het levensonderhoud van de kinderen niet of nauwelijks kunnen financieren.
Na nog wat Minangkabau-huizen, de rijstfabricage en een mega-spin gezien te hebben, gingen we door naar 2 kroepoekbedrijfjes: cassave en een rode plant waar we de naam van vergeten zijn. Voor de jongens heel leuk om te zien hoe dat eraan toegaat. De kroepoek-fabriek in was voor hen echter nog een groter feest. Hier werd de laatste hand aan de kroepoek gelegd: vormpjes maken, bakken en, in sommige gevallen, 'verven' met chilisaus. En het mooiste was dat ze alles mochten proeven. Ze zijn dol op kroepoek dus dat kwam helemaal goed.
Daarna hebben we nog de prachtige vallei bezocht, daar wat gegeten, gewandeld en dammen gebouwd en pootje gebaad in een waterval.
Moe maar voldaan kwamen we rond half 7 thuis en hebben we lekker pizza gehaald. Dat was alweer onze laatste dag en avond in Bukittinggi; zaterdag door naar Lake Maninjau.
Een leuk weetje over de Minangkabau is dat de vrouwen daar de baas zijn en vererving via de vrouwelijke lijn gaat. Een gezin wil dan ook graag een dochter krijgen, want dan blijft het huis in de familie. Teveel dochters is echter weer niet gunstig, want dan moet je heel veel kamers bij je huis bouwen om al je dochters en hun gezinnen te kunnen huisvesten. Onze gids wilde eigenlijk twee kinderen, maar de eerste twee waren jongens...dus toch maar een derde en gelukkig was dat een dochter. Er ging alleen iets mis waardoor er toch nog een vierde kwam en dat was ook weer een dochter. Dat betekende dus toch een flinke kostenpost: 4 kinderen, waarvan 2 dochters. Onderwijs voor kinderen is op zich wel gratis, maar er worden continu donaties gevraagd (/vereist) en de boeken en uniformen moeten wel betaald worden. Hierdoor was het al met al toch een duur grapje om vier kinderen te hebben. Hij gaf aan dat de overheid nu ook een campagne gestart is met de boodschap: ' twee kinderen is genoeg', omdat de gezinnen (met name in de dorpen) erg groot zijn en mensen het levensonderhoud van de kinderen niet of nauwelijks kunnen financieren.
Na nog wat Minangkabau-huizen, de rijstfabricage en een mega-spin gezien te hebben, gingen we door naar 2 kroepoekbedrijfjes: cassave en een rode plant waar we de naam van vergeten zijn. Voor de jongens heel leuk om te zien hoe dat eraan toegaat. De kroepoek-fabriek in was voor hen echter nog een groter feest. Hier werd de laatste hand aan de kroepoek gelegd: vormpjes maken, bakken en, in sommige gevallen, 'verven' met chilisaus. En het mooiste was dat ze alles mochten proeven. Ze zijn dol op kroepoek dus dat kwam helemaal goed.
Daarna hebben we nog de prachtige vallei bezocht, daar wat gegeten, gewandeld en dammen gebouwd en pootje gebaad in een waterval.
Moe maar voldaan kwamen we rond half 7 thuis en hebben we lekker pizza gehaald. Dat was alweer onze laatste dag en avond in Bukittinggi; zaterdag door naar Lake Maninjau.
-
13 Augustus 2018 - 17:37
Jose:
Oh, iedere dag is toch wel een feestje bij jullie, toch? en zelfs een mega spin levert mooie plaatjes op:)
T blijft heerlijk om hier mee te genieten met jullie vakantie!! Lieve groetjes van ton en jose
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
