Fifi
Door: Cat
Blijf op de hoogte en volg Nol, Catelijne, Jop en Sven
15 December 2018 | Indonesië, Wamena
Één nacht was Fifi onze buurvrouw, maar we zullen haar niet zo snel vergeten. Een kleine dame van (naar schatting) begin 70: kleurrijk gekleed, grote bril, warrig, halflang blond haar. En niet te vergeten haar karakteristieke loopje met zeer kordate stappen. Ze leek ooit in het leger gezeten te hebben, want ze gaf continu commando’s. Het hotel gaf haar één handdoek omdat ze waarschijnlijk, net als wij, dachten dat de Papua die haar vergezelde, haar gids was. Ze was heftig verontwaardigd tegenover het hotel, want ze waren toch met z’n tweeën. Papua Paul was niet haar gids, maar haar vriend, verloofde en minnaar zo bleek later.
De volgende ochtend raakten we met Fifi in gesprek. Ze bleek Belgische te zijn. Na gezegd te hebben dat ze uit België kwam, begon ze direct te foeteren op Trump. Ze kon hier per keer heel weinig geld pinnen met haar Western Union-card en dat kwam door Trump. Ze vervolgde haar tirade (en monoloog) met allerlei voorbeelden over waarom alles de schuld was van de kapitalisten en Trump. Wij zijn geen fan van Trump maar deze voorbeelden sloegen wat ons betreft kant nog wal. Wel was het erg vermakelijk zo op de vroege ochtend. Na Trump kregen de Moslims van alles de schuld en werd Indonesië beschouwd als een tweede Marokko, waar de Moslims ook aan de macht zijn. Ook aan dit verhaal was weer geen touw vast te maken. Maar net toen we echt de weg kwijt raakten, stopte de monoloog even abrupt als ze begonnen was. Ze vroeg opeens wat wij die dag gingen doen.
Toen wij vertelden dat we een vlucht terug gingen boeken voor de 26sfe, omdat eerder weggaan echt geen optie bleek, zette ze meteen haar Papua Paul aan het werk. De commando’s gingen als volgt: ‘Bel nu meteen je vriend. Die kan wat regelen, toch?’ Toen hij beloofde straks wel even te bellen, volgde het volgende commando: ‘Nee Paul, nu meteen! Help deze arme mensen nu. De tijd dringt.’ En nog geen minuut later volgde een nieuw commando: ‘Paul ga nu met deze mensen naar het vliegveld. Het is beter om het direct te regelen.’ Papua Paul volgde keurig alle commando’s op en wij keken onze ogen uit. Terwijl Nol en Paul naar de luchthaven vertrokken waren (voor een tevergeefse missie; er waren echt geen tickets), kwamen de echte verhalen los.
Fifi was het afgelopen jaar verliefd geworden op zowel de Baliem Vallei (omgeving Wamena) als Paul. Ze was in België getrouwd met een man die volgens haar terminaal was. Haar huwelijk met hem was altijd vooral stabiel en veilig geweest, maar zonder passie. Die passie had ze nu bij de vele malen jongere Paul wel gevonden. Omdat ze nog getrouwd is in België kan ze niet officieel voor de wet trouwen met Paul, maar wel traditioneel. En..dat traditionele huwelijk staat vrijdag 21 december op de planning. Ze zet er duidelijk vaart achter..ongetwijfeld met heel veel commando’s ;-). Fifi had haar (offer)varkentje al uitgezocht voor de ceremonie en liet het arme beestje vol trots zien op een foto. De hut (Paul noemde het een villa, maar het is een strooien hut waar je gewoon op de grond slaapt) voor hen samen was al gebouwd en die kunnen ze na de ceremonie gaan bewonen. Hun woonplaats is een klein dorpje dat alleen te voet te bereiken is. Voor de ceremonie gaat iedereen in het dorp en van de familie in traditioneel kostuum. Oftewel: de mannen poedelnaakt met peniskoker, tooi en sieraden (sommigen met neusbotje). De vrouwen hebben iets meer aan, maar niet heel veel meer: een strooien rokje en een doek in hun haar. Verder ook wat sieraden. Daarbij worden mannen en vrouwen beschilderd. Hoe lang een ceremonie duurt? Dat weet je nooit van tevoren; het eindigt pas als alle offervarkens op zijn.
Tussen neus en lippen door vertelt Fifi ook dat ze tegen Paul gezegd heeft dat hij ook nog maar een jongere vrouw moet nemen om kinderen mee te krijgen. Dat leek haar handig voor de erfenis en, zoals ze dat zo mooi zei, ‘de securité’. Aangezien Polygamie onder de Dani people (Paul is een Dani Papua) geheel geaccepteerd is, is dat in de praktijk ook prima zo te regelen.
Pff...wat een bizar verhaal!!
Vandaag kwamen we Fifi en Paul weer tegen in de supermarkt en we hebben afgesproken om maandag met hen mee te gaan naar hun dorp voor een dagje. Het verhaal ‘Fifi’ wordt dus vervolgd…... :-).
Dikke zoen uit Wamena
De volgende ochtend raakten we met Fifi in gesprek. Ze bleek Belgische te zijn. Na gezegd te hebben dat ze uit België kwam, begon ze direct te foeteren op Trump. Ze kon hier per keer heel weinig geld pinnen met haar Western Union-card en dat kwam door Trump. Ze vervolgde haar tirade (en monoloog) met allerlei voorbeelden over waarom alles de schuld was van de kapitalisten en Trump. Wij zijn geen fan van Trump maar deze voorbeelden sloegen wat ons betreft kant nog wal. Wel was het erg vermakelijk zo op de vroege ochtend. Na Trump kregen de Moslims van alles de schuld en werd Indonesië beschouwd als een tweede Marokko, waar de Moslims ook aan de macht zijn. Ook aan dit verhaal was weer geen touw vast te maken. Maar net toen we echt de weg kwijt raakten, stopte de monoloog even abrupt als ze begonnen was. Ze vroeg opeens wat wij die dag gingen doen.
Toen wij vertelden dat we een vlucht terug gingen boeken voor de 26sfe, omdat eerder weggaan echt geen optie bleek, zette ze meteen haar Papua Paul aan het werk. De commando’s gingen als volgt: ‘Bel nu meteen je vriend. Die kan wat regelen, toch?’ Toen hij beloofde straks wel even te bellen, volgde het volgende commando: ‘Nee Paul, nu meteen! Help deze arme mensen nu. De tijd dringt.’ En nog geen minuut later volgde een nieuw commando: ‘Paul ga nu met deze mensen naar het vliegveld. Het is beter om het direct te regelen.’ Papua Paul volgde keurig alle commando’s op en wij keken onze ogen uit. Terwijl Nol en Paul naar de luchthaven vertrokken waren (voor een tevergeefse missie; er waren echt geen tickets), kwamen de echte verhalen los.
Fifi was het afgelopen jaar verliefd geworden op zowel de Baliem Vallei (omgeving Wamena) als Paul. Ze was in België getrouwd met een man die volgens haar terminaal was. Haar huwelijk met hem was altijd vooral stabiel en veilig geweest, maar zonder passie. Die passie had ze nu bij de vele malen jongere Paul wel gevonden. Omdat ze nog getrouwd is in België kan ze niet officieel voor de wet trouwen met Paul, maar wel traditioneel. En..dat traditionele huwelijk staat vrijdag 21 december op de planning. Ze zet er duidelijk vaart achter..ongetwijfeld met heel veel commando’s ;-). Fifi had haar (offer)varkentje al uitgezocht voor de ceremonie en liet het arme beestje vol trots zien op een foto. De hut (Paul noemde het een villa, maar het is een strooien hut waar je gewoon op de grond slaapt) voor hen samen was al gebouwd en die kunnen ze na de ceremonie gaan bewonen. Hun woonplaats is een klein dorpje dat alleen te voet te bereiken is. Voor de ceremonie gaat iedereen in het dorp en van de familie in traditioneel kostuum. Oftewel: de mannen poedelnaakt met peniskoker, tooi en sieraden (sommigen met neusbotje). De vrouwen hebben iets meer aan, maar niet heel veel meer: een strooien rokje en een doek in hun haar. Verder ook wat sieraden. Daarbij worden mannen en vrouwen beschilderd. Hoe lang een ceremonie duurt? Dat weet je nooit van tevoren; het eindigt pas als alle offervarkens op zijn.
Tussen neus en lippen door vertelt Fifi ook dat ze tegen Paul gezegd heeft dat hij ook nog maar een jongere vrouw moet nemen om kinderen mee te krijgen. Dat leek haar handig voor de erfenis en, zoals ze dat zo mooi zei, ‘de securité’. Aangezien Polygamie onder de Dani people (Paul is een Dani Papua) geheel geaccepteerd is, is dat in de praktijk ook prima zo te regelen.
Pff...wat een bizar verhaal!!
Vandaag kwamen we Fifi en Paul weer tegen in de supermarkt en we hebben afgesproken om maandag met hen mee te gaan naar hun dorp voor een dagje. Het verhaal ‘Fifi’ wordt dus vervolgd…... :-).
Dikke zoen uit Wamena
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
