Spelen met de Papua's
Door: Cat
Blijf op de hoogte en volg Nol, Catelijne, Jop en Sven
07 December 2018 | Indonesië, Waisai
Maandagochtend zaten we met een lekkere cappuccino en een chocoladecroissantje bij de Starbucks op het vliegveld. Heerlijk nog even, want snel daarna vlogen we naar West-Papua en onze verwachting was dat we daar geen cappuccino zouden kunnen krijgen (en dat klopte ;-)). Tegen alle verwachtingen in gingen we 5 minuten te vroeg boarden en vertrokken we keurig op tijd. Sorong in West-Papua was de bestemming.
Om 14 uur diezelfde dag vertrokken we weer uit Sorong; met de boot naar Raja Ampat. Twee uur later kwamen we aan op het hoofdeiland ‘Waigeo’, in de haven van Waisai. Soms zie je in de voorbereiding weleens iets over het hoofd..deze keer was dat 2 miljoen rupiah..oeps! Ik had vast dingen uitgezocht, maar had de extra tekst box in de Lonely Planet voor het gemak even overgeslagen en zo de informatie over de ‘Raja Ampat permit’ gemist. Nog niet eerder hebben we zo’n dure permit voor een national parc moeten kopen: 1 miljoen (ruim 60 euro p.p.).
De tocht vanaf de haven naar Yenkankanes homestay, verderop op het eiland Waigeo, was erg mooi. We reden door de prachtigste jungle. Zo mooi hadden we, ondanks al het moois dat we al gezien hebben, nog niet eerder gezien in Indonesië. Heel groen, prachtige, hoge bomen, overal gekleurde vogels en heel mooie uitzichten op blauw-groene baaien. Na een half uurtje kwamen we bij onze homestay. Hier werden we hartelijk verwelkomd door de familie. De mensen hier lijken veel meer op Afrikanen of aboriginals dan op Indonesiërs. Ze zijn een stuk donkerder en velen hebben kroeshaar. Het valt op hoe lekker veel ze lachen en grijnzen. We krijgen een bungalow met twee kamers op het water toegewezen. Via een lange steiger (‘onze oprijlaan’) kwamen we in dit hutje. Op de veranda met fantastisch uitzicht op zee en de ondergaande zon daar streken we neer met een kopje thee en gebakken zoete aardappel, terwijl we ondertussen in het heldere water tuurden naar allemaal vissen. We zagen onder andere papegaaivissen en zebravisjes. Wat een heerlijk plekje!
Voor het eten (een 'all inclusive'-verblijf; we aten mee met het eten van de familie) gingen we nog even gauw de zee in met z’n viertjes. De zee was gelukkig niet zo warm en dus lekker verfrissend.
We waren bang dat het wel warm zou zijn ’s nachts, maar Jop dacht daar anders over. Hij vroeg: “kan je de airco uitzetten?’. In deze bungalow is slechts een paar uurtjes per dag stroom, dus zeker geen airco, maar hij associeert een fris windje inmiddels met airco ;-).
De volgende ochtend werden we wakker van een prachtig concert van alle vogels hier. Wauw dat was heerlijk wakker worden. Er zaten hier de prachtigste vogels. De twee soorten paradijsvogels hebben we niet gespot, maar wel kaketoes, papegaaien en nog allerlei mooi gekleurde vogels waar we de namen al lang weer van vergeten zijn ;-).
Jop en Sven waren vooral druk met een nest jonge hondjes en zes Papua-kinderen die hen meenamen in hun bootje en met Jop gingen zwemmen en klimmen op een omgevallen boom.
De tweede nacht was de waterbungalow niet meer beschikbaar en sliepen we in kamers op het land. 's Nachts werden we daar opgeschrikt door gerommel in de kamer. Nol werd wakker en joeg het beest, waarvan hij dacht dat het een muis was, weg. ‘s Ochtends was hij er weer. Hij zat in de handtas. Ik dacht hem weggejaagd te hebben en deed de handtas dicht. Na het ontbijt opende ik de tas weer en daar sprong de muis, die een rat bleek te zijn, uit. Jop reageerde heel kalm: “O ik heb die rat gezien vanochtend. Weet niet meer of hij grote of kleine staart had. Liep over rand in mijn kamer.” ;-)
Voordat we, na 2 nachten op Waigeo, per boot vertrokken naar Gam maakten we ‘s ochtends nog een mooie wandeling door de jungle en langs het water. Mooie limestone formaties, vogels en groenblauw gekleurd water kwamen we tegen. We kwamen door een dorpje waar we wat sap voor Jop en Sven konden kopen en waar we warm onthaald werden door alle dorpelingen die als een soort erehaag langs de weg stonden. De kinderen die de dag ervoor met Jop gespeeld hadden bij onze homestay, herkenden ons meteen en dansten om ons heen.
Ons eindpunt was een gammele steiger waar we genoten van ons net gekochte blikje fris en het mooie uitzicht. Als extra cadeautje kwamen er nog twee prachtige kaketoes overvliegen. Een fantastisch gezicht tegen de felblauwe lucht. Jop en Nol besloten samen over de gammele steiger te lopen en zagen bij het einde jong en oud op een speciale manier hun lunch en diner vangen. Zonder aas; gewoon een stok met een touwtje en een haak. Zodra een vis in zicht kwam, wierpen ze de haak in de flank van de vis. Moeilijk, maar ze zijn er succesvol in.
Om 14 uur diezelfde dag vertrokken we weer uit Sorong; met de boot naar Raja Ampat. Twee uur later kwamen we aan op het hoofdeiland ‘Waigeo’, in de haven van Waisai. Soms zie je in de voorbereiding weleens iets over het hoofd..deze keer was dat 2 miljoen rupiah..oeps! Ik had vast dingen uitgezocht, maar had de extra tekst box in de Lonely Planet voor het gemak even overgeslagen en zo de informatie over de ‘Raja Ampat permit’ gemist. Nog niet eerder hebben we zo’n dure permit voor een national parc moeten kopen: 1 miljoen (ruim 60 euro p.p.).
De tocht vanaf de haven naar Yenkankanes homestay, verderop op het eiland Waigeo, was erg mooi. We reden door de prachtigste jungle. Zo mooi hadden we, ondanks al het moois dat we al gezien hebben, nog niet eerder gezien in Indonesië. Heel groen, prachtige, hoge bomen, overal gekleurde vogels en heel mooie uitzichten op blauw-groene baaien. Na een half uurtje kwamen we bij onze homestay. Hier werden we hartelijk verwelkomd door de familie. De mensen hier lijken veel meer op Afrikanen of aboriginals dan op Indonesiërs. Ze zijn een stuk donkerder en velen hebben kroeshaar. Het valt op hoe lekker veel ze lachen en grijnzen. We krijgen een bungalow met twee kamers op het water toegewezen. Via een lange steiger (‘onze oprijlaan’) kwamen we in dit hutje. Op de veranda met fantastisch uitzicht op zee en de ondergaande zon daar streken we neer met een kopje thee en gebakken zoete aardappel, terwijl we ondertussen in het heldere water tuurden naar allemaal vissen. We zagen onder andere papegaaivissen en zebravisjes. Wat een heerlijk plekje!
Voor het eten (een 'all inclusive'-verblijf; we aten mee met het eten van de familie) gingen we nog even gauw de zee in met z’n viertjes. De zee was gelukkig niet zo warm en dus lekker verfrissend.
We waren bang dat het wel warm zou zijn ’s nachts, maar Jop dacht daar anders over. Hij vroeg: “kan je de airco uitzetten?’. In deze bungalow is slechts een paar uurtjes per dag stroom, dus zeker geen airco, maar hij associeert een fris windje inmiddels met airco ;-).
De volgende ochtend werden we wakker van een prachtig concert van alle vogels hier. Wauw dat was heerlijk wakker worden. Er zaten hier de prachtigste vogels. De twee soorten paradijsvogels hebben we niet gespot, maar wel kaketoes, papegaaien en nog allerlei mooi gekleurde vogels waar we de namen al lang weer van vergeten zijn ;-).
Jop en Sven waren vooral druk met een nest jonge hondjes en zes Papua-kinderen die hen meenamen in hun bootje en met Jop gingen zwemmen en klimmen op een omgevallen boom.
De tweede nacht was de waterbungalow niet meer beschikbaar en sliepen we in kamers op het land. 's Nachts werden we daar opgeschrikt door gerommel in de kamer. Nol werd wakker en joeg het beest, waarvan hij dacht dat het een muis was, weg. ‘s Ochtends was hij er weer. Hij zat in de handtas. Ik dacht hem weggejaagd te hebben en deed de handtas dicht. Na het ontbijt opende ik de tas weer en daar sprong de muis, die een rat bleek te zijn, uit. Jop reageerde heel kalm: “O ik heb die rat gezien vanochtend. Weet niet meer of hij grote of kleine staart had. Liep over rand in mijn kamer.” ;-)
Voordat we, na 2 nachten op Waigeo, per boot vertrokken naar Gam maakten we ‘s ochtends nog een mooie wandeling door de jungle en langs het water. Mooie limestone formaties, vogels en groenblauw gekleurd water kwamen we tegen. We kwamen door een dorpje waar we wat sap voor Jop en Sven konden kopen en waar we warm onthaald werden door alle dorpelingen die als een soort erehaag langs de weg stonden. De kinderen die de dag ervoor met Jop gespeeld hadden bij onze homestay, herkenden ons meteen en dansten om ons heen.
Ons eindpunt was een gammele steiger waar we genoten van ons net gekochte blikje fris en het mooie uitzicht. Als extra cadeautje kwamen er nog twee prachtige kaketoes overvliegen. Een fantastisch gezicht tegen de felblauwe lucht. Jop en Nol besloten samen over de gammele steiger te lopen en zagen bij het einde jong en oud op een speciale manier hun lunch en diner vangen. Zonder aas; gewoon een stok met een touwtje en een haak. Zodra een vis in zicht kwam, wierpen ze de haak in de flank van de vis. Moeilijk, maar ze zijn er succesvol in.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
