Over de hangbrug
Door: Catelijne
Blijf op de hoogte en volg Nol, Catelijne, Jop en Sven
27 December 2018 | Indonesië, Wamena
Zaterdag was het zover…om 8 uur kwam Fuji (een Japanner met een internetcafé en informeel toeristen infomartiebureautje in Wamena) met gids, porter en zijn groene jeep ons ophalen. Hij nam ons mee naar het zuidelijke deel van de Baliem vallei. Alleen de rit er naartoe was al een mooi avontuur: met de jeep over kleine, houten bruggetjes, door droge rivieren, over onverharde wegen met veel kuilen en plassen. Een leuk begin van een top dag! Jop en Sven vonden het helemaal fantastisch in de jeep.
Aangekomen bij het vertrekpunt gingen de rugzakken op met Jop en Sven erin. We hadden het onszelf deze keer alleen makkelijk gemaakt door ook een porter mee te nemen die Jop onder zijn hoede zou nemen. Sven en zijn rugzak wisselden wij af; nou ja, vooral Nol droeg hem en ik af en toe. Heel relaxt :-). Na een korte afdaling kwamen we bij een stevige hangbrug over de kolkende Baliem rivier. Bizar hoe woest die rivier is hier. Daar wil je echt niet in vallen.
Onze weg vervolgde over smalle paadjes. We komen door weides, bossen, dorpen, kleine akkers met groenten, gaan over kleine en grote rivieren, langs rotswanden...super afwisselend. Een paar keer moeten we door een riviertje waden door van steen naar steen te springen, of gewoon je schoenen uit en er dwars doorheen. Echt een gave hike!
Onderweg komen we veel Papua's, de meesten op blote voeten, tegen. Voor ons is dit een uitje. Maar voor al die Papua's die we tegenkomen, is het gewoon de manier om van A naar B te gaan, aangezien er geen wegen lopen. Een gek idee. Nu is het al behoorlijk modderig, omdat er de afgelopen dagen behoorlijk wat flinke regenbuien geweest zijn, maar over een maand (regenseizoen) is dit bijna niet meer te doen.
Jop en Sven popelen om zelf te lopen, maar de meeste stukken zijn te lastig voor hen, want in die modder vallen ze continu. Als we verder omhoog gaan en we meer op keien lopen, kunnen ze eindelijk voor langere tijd uit de rugzakken. Dolblij rennen ze samen de berg op..een wedstrijdje wie het eerste boven is ;-). Boven hebben we prachtig uitzicht over de vallei en een groot deel van de rivier.
Na 3,5 uur wandelen komen we bij de tweede hangbrug over de Baliem rivier uit. Deze is een stuk ouder en wiebelt lekker. Jop en Sven vinden het een prachtig avontuur om zelf over de brug te lopen en dat lukt ze ook prima. Maar voor we de brug op lopen, worden we nog verrast door een Dani Papua met peniskoker, of 'meneer met gek onderbroekje', zoals Jop die noemt. Tevens was een groep Papua's druk bezig een varken op een soort draagbaar te laden om hem zo over de brug te begeleiden. Dit was een zogenaamd 'kerstvarken' en zou dus met kerst geslacht en opgegeten worden. Het varken zag dit lot duidelijk niet zo zitten, want protesteerde heftig. Sven zei hierop: 'Nou ja, die maakt heeeele grote hellie (herrie)'. En vervolgens tegen het varken: 'Hou op joh, papa pig, ssst' ;-).
Aan de overkant van de hangbrug liggen bredere paden en hier en daar is een stuk weg zelfs verhard. Als het eindpunt na 5 uur hiken in zicht is, hebben we nog één grote hobbel te gaan: een rivier doorkruisen. We denken even dat we er doorheen moeten lopen en dat is best een uitdaging met de snelle stroming. Gelukkig blijken verderop twee boomstammetjes neergelegd te zijn over de rivier. Niet de meest stabiele brug, maar goed genoeg om naar de overkant te komen. Jop was apetrots dat hij er zelf overheen mocht lopen en deed dat ook hartstikke goed.
De terugweg in de jeep had ook nog iets moois voor ons in petto: met de jeep door een stromende rivier. Een top einde van een heerlijke dag!
Aangekomen bij het vertrekpunt gingen de rugzakken op met Jop en Sven erin. We hadden het onszelf deze keer alleen makkelijk gemaakt door ook een porter mee te nemen die Jop onder zijn hoede zou nemen. Sven en zijn rugzak wisselden wij af; nou ja, vooral Nol droeg hem en ik af en toe. Heel relaxt :-). Na een korte afdaling kwamen we bij een stevige hangbrug over de kolkende Baliem rivier. Bizar hoe woest die rivier is hier. Daar wil je echt niet in vallen.
Onze weg vervolgde over smalle paadjes. We komen door weides, bossen, dorpen, kleine akkers met groenten, gaan over kleine en grote rivieren, langs rotswanden...super afwisselend. Een paar keer moeten we door een riviertje waden door van steen naar steen te springen, of gewoon je schoenen uit en er dwars doorheen. Echt een gave hike!
Onderweg komen we veel Papua's, de meesten op blote voeten, tegen. Voor ons is dit een uitje. Maar voor al die Papua's die we tegenkomen, is het gewoon de manier om van A naar B te gaan, aangezien er geen wegen lopen. Een gek idee. Nu is het al behoorlijk modderig, omdat er de afgelopen dagen behoorlijk wat flinke regenbuien geweest zijn, maar over een maand (regenseizoen) is dit bijna niet meer te doen.
Jop en Sven popelen om zelf te lopen, maar de meeste stukken zijn te lastig voor hen, want in die modder vallen ze continu. Als we verder omhoog gaan en we meer op keien lopen, kunnen ze eindelijk voor langere tijd uit de rugzakken. Dolblij rennen ze samen de berg op..een wedstrijdje wie het eerste boven is ;-). Boven hebben we prachtig uitzicht over de vallei en een groot deel van de rivier.
Na 3,5 uur wandelen komen we bij de tweede hangbrug over de Baliem rivier uit. Deze is een stuk ouder en wiebelt lekker. Jop en Sven vinden het een prachtig avontuur om zelf over de brug te lopen en dat lukt ze ook prima. Maar voor we de brug op lopen, worden we nog verrast door een Dani Papua met peniskoker, of 'meneer met gek onderbroekje', zoals Jop die noemt. Tevens was een groep Papua's druk bezig een varken op een soort draagbaar te laden om hem zo over de brug te begeleiden. Dit was een zogenaamd 'kerstvarken' en zou dus met kerst geslacht en opgegeten worden. Het varken zag dit lot duidelijk niet zo zitten, want protesteerde heftig. Sven zei hierop: 'Nou ja, die maakt heeeele grote hellie (herrie)'. En vervolgens tegen het varken: 'Hou op joh, papa pig, ssst' ;-).
Aan de overkant van de hangbrug liggen bredere paden en hier en daar is een stuk weg zelfs verhard. Als het eindpunt na 5 uur hiken in zicht is, hebben we nog één grote hobbel te gaan: een rivier doorkruisen. We denken even dat we er doorheen moeten lopen en dat is best een uitdaging met de snelle stroming. Gelukkig blijken verderop twee boomstammetjes neergelegd te zijn over de rivier. Niet de meest stabiele brug, maar goed genoeg om naar de overkant te komen. Jop was apetrots dat hij er zelf overheen mocht lopen en deed dat ook hartstikke goed.
De terugweg in de jeep had ook nog iets moois voor ons in petto: met de jeep door een stromende rivier. Een top einde van een heerlijke dag!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
