Douchen met een pan?!
Door: Cat
Blijf op de hoogte en volg Nol, Catelijne, Jop en Sven
30 Juli 2018 | Indonesië, Berastagi
Donderdag na het ontbijt vertrokken we. Na wat korte stops kwamen we rond 15 uur aan in de bergen; in Berastagi. We reden een hobbelig (achteraf)straatje in en stopten bij een woonhuis met bouwput voor de deur. Nols reactie was: is dit echt hetgeen je gereserveerd hebt? Ja, dit is echt de naam van de slaapplek die ik twee dagen geleden op internet had gevonden en via what’s app had gereserveerd, maar ik twijfelde ook even. Toen kwam de vriendelijke eigenaresse naar buiten en werden we welkom geheten. We sliepen in een homestay (Smiley’s homestay); oftewel bij een familie thuis. Vader (smiley genaamd ;-)) is een rastaman van de batak-stam, moeder is afkomstig uit de Karo-stam en ze hebben drie kinderen: een jongen van 11 en een tweeling van 9. Beneden woon-, eet- en slaapkamer ineen en erachter een keuken en badkamer. De familie slaapt in de woonkamer; met z’n vijven op één dik matras en een matje achter een gordijntje dat speciaal voor de nacht wordt opgehangen. Boven is een slaapzaal (dorm) met drie grote matrassen op de grond en 1 bed. Deze hebben wij voor twee nachten ‘afgehuurd’. De slaapzaal ziet er heel leuk uit en we voelen ons al snel thuis. Dan gaan we op zoek naar de wc die we met de familie delen. Gelukkig een gewone wc ipv een hurkwc. Naast de wc-pot is een klein badje gevuld met water en er drijft een pan in. Al snel komen we erachter dat er na 10 uur ‘s ochtends geen stromend water meer is in de woonhuizen. Het badje is dan ook bedoeld als waterreservoir. Met de pan kan je zowel douchen (niet in het badje, maar gewoon op de vloer van de wc staan en dan gooi je een pan koud water over je heen) als de wc doorspoelen. We hadden geen warme douche verwacht, maar dit toch ook niet helemaal ;-). Al snel besloten we vrijdag naar de hot springs te gaan en daar maar te douchen.
Op de badkamer na is de homestay fantastisch. We krijgen als welkomsthapje huisgemaakte carrot cake en gebakken bananen. Heerlijk! Daarna hebben Jop en Sven heerlijk met de 3 kinderen van de familie gespeeld. De kinderen van de familie waren vooral gek op Duplo, want ze houden van bouwen en Lego is hier niet verkrijgbaar. En Nol ging lekker gitaar spelen met Smiley die ook goed gitaar bleek te kunnen spelen.
De familie heeft ook twee puppy’s en een kat. Sven vindt ze wel een beetje eng, maar Jop is dol op ze. Wel grappig dat huisdieren hier ook nasi eten i.p.v. katten- en hondenvoer ;-).
‘S Avonds gezellig in de woonkamer gegeten met twee andere toeristen. Er is twee avonden en twee ochtenden heerlik eten voor ons gemaakt. De pannenkoeken met banaan en kokos erin gerold (onderdeel van het ontbijt) waren echt het allerlekkerst.
Nol werd door Smiley uitgenodigd om na het eten met hem en andere locals een jam sessie te doen in het plaatselijke (mannen)café. Heerlijk muziek maken met allemaal mannen rondom een haardvuur, terwijl ze palmwijn drinken en velen een joint nemen. Alle instrumenten werden steeds uitgewisseld; zo ook Nols gitaar. Nol speelde gitaar en mondharmonica. Hij was een echte attractie als enige niet-local en met al z’n muziekinstrumenten. Omdat het zo leuk was, zijn ze vrijdag nog een keer gegaan samen. Het leek alleen even niet door te gaan, omdat ze nog naar een bruiloft moesten. Ze waren bijna een uur bezig om iedereen op te tutten. Iets na 19 uur vertrokken ze en voor 20 uur waren ze terug..alleen feliciteren en eten en dan weer weg. Dat schijnt hier heel normaal te zijn. Bij het eten kunnen zomaar 500 mensen aanwezig zijn op je bruiloft waarvan een groot deel snel weer vertrekt. Nol kon zo dus alsnog makkelijk met smiley naar het café om muziek te maken.
Na een heerlijk nachtje in de koelte zijn we vrijdag om 11 uur vertrokken naar de hot springs bij de Sibayak vulkaan. De zwaveldampen kwamen ons onderweg al tegemoet. Voor 5000 rupiah (ongeveer 30 cent!) per persoon konden we gebruik maken van de heerlijk warme zwembadjes. Voor Sven waren de badjes wat te warm, maar wij vonden het heerlijk. Sven vond de bamboedouche wel fantastisch en wilde daar niet meer onder uit; zelfs z’n noodle soup wilde hij onder de douche eten.
Op de badkamer na is de homestay fantastisch. We krijgen als welkomsthapje huisgemaakte carrot cake en gebakken bananen. Heerlijk! Daarna hebben Jop en Sven heerlijk met de 3 kinderen van de familie gespeeld. De kinderen van de familie waren vooral gek op Duplo, want ze houden van bouwen en Lego is hier niet verkrijgbaar. En Nol ging lekker gitaar spelen met Smiley die ook goed gitaar bleek te kunnen spelen.
De familie heeft ook twee puppy’s en een kat. Sven vindt ze wel een beetje eng, maar Jop is dol op ze. Wel grappig dat huisdieren hier ook nasi eten i.p.v. katten- en hondenvoer ;-).
‘S Avonds gezellig in de woonkamer gegeten met twee andere toeristen. Er is twee avonden en twee ochtenden heerlik eten voor ons gemaakt. De pannenkoeken met banaan en kokos erin gerold (onderdeel van het ontbijt) waren echt het allerlekkerst.
Nol werd door Smiley uitgenodigd om na het eten met hem en andere locals een jam sessie te doen in het plaatselijke (mannen)café. Heerlijk muziek maken met allemaal mannen rondom een haardvuur, terwijl ze palmwijn drinken en velen een joint nemen. Alle instrumenten werden steeds uitgewisseld; zo ook Nols gitaar. Nol speelde gitaar en mondharmonica. Hij was een echte attractie als enige niet-local en met al z’n muziekinstrumenten. Omdat het zo leuk was, zijn ze vrijdag nog een keer gegaan samen. Het leek alleen even niet door te gaan, omdat ze nog naar een bruiloft moesten. Ze waren bijna een uur bezig om iedereen op te tutten. Iets na 19 uur vertrokken ze en voor 20 uur waren ze terug..alleen feliciteren en eten en dan weer weg. Dat schijnt hier heel normaal te zijn. Bij het eten kunnen zomaar 500 mensen aanwezig zijn op je bruiloft waarvan een groot deel snel weer vertrekt. Nol kon zo dus alsnog makkelijk met smiley naar het café om muziek te maken.
Na een heerlijk nachtje in de koelte zijn we vrijdag om 11 uur vertrokken naar de hot springs bij de Sibayak vulkaan. De zwaveldampen kwamen ons onderweg al tegemoet. Voor 5000 rupiah (ongeveer 30 cent!) per persoon konden we gebruik maken van de heerlijk warme zwembadjes. Voor Sven waren de badjes wat te warm, maar wij vonden het heerlijk. Sven vond de bamboedouche wel fantastisch en wilde daar niet meer onder uit; zelfs z’n noodle soup wilde hij onder de douche eten.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
